Insomnia

Ништо поефтино нема од луѓе во транзит. Од луѓе кои живеат во држави кои ги снајде таа несреќна назнака „во транзиција“. Исто е како да стоиш закопан во место и да чекаш со тебе да се случи било што, да чекаш, а да не знаеш што чекаш. Луѓето се обесмислени, нивните одлуки се обесмислени, нивните обиди, права, нивниот труд да останат живи, бидејќи тука секако голем успех е да останеш жив. И тој голем успех е обесмислен. Живи, а никој ништо не не прашува.

И не се знае дали е полошо тоа што наводно некаде одиме, наводно се обидуваме да се интегрираме во елитниот клуб ЕУ, или тоа што наводно остануваме тука каде што сме. Се е наводно, се е лага и се е ефтино. Овој народ е опседнат со голо преживување, и повеќе ништо не слуша. Не прима информации, и тоа дури можеби е добро. Ако многу лаги и афери го презаситат тој кој сето тоа го слуша и впива, ако тој повеќе не може да поднесе, ако му е лошо, го менува каналот кога ќе види вести, знае дека е лага и почнува да верува дека се е лага. Тоа е целосен пад на моралот, кој те носи по ѓаволите или ќе те уништи. Ти можеш да го исклучиш телевизорот и да гласаш за тој кој ти се допаѓа, без паника дека ако го направиш спротивното ќе бидеш гладен транзициски губитник. Веќе си губитник.

Во гето сме и знаеме дека сме во гето и знаеме дека сме продадени. Да прифатиш дека е сеедно што е вистина, а што е лага, да си свесен дали некој те продава или не, да ти е сеедно колку е мизерен тој живот без движење и обиди да не бидеш стока, поефтина од својата лична карта… Сега навистина немаш што да изгубиш освен приликата, на своето постоење да вратиш ронка достоинство.

This entry was posted on 24/09/2011 at 3:58 pm and is filed under лично. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.